نابينا و ستمگر

منبع : وبلاگ :

da3tankootah.blogfa.com

فقير كوري ، با گيتي آفرين مي گفت :

كه اي ز وصف تو الكن زبان تحسينم

به نعمتي كه مرا داده اي هزاران شكر

كه من نه در خور لطف و عطاي چندينم

خسي گرفت گريبان كور و با وي گفت :

كه تا جواب نگويي ، ز پاي ننشينم

من ار سپاس جهان آفرين كنم ، نه شگفت

كه تيزبين و قوي پنجه تر ز شاهينم

ولي تو كوري و ناتندرست و حاجتمند

نه چون مني كه خداوند جاه و تمكينم

چه نعمتي است تو را تا به شكر آن كوشي؟

به حيرت اندر ، از كار چون تو مسكينم

بگفت كور : كزين به چه نعمتي خواهي

كه روي چون تو فرومايه اي نمي بينم؟

رهي معيري . مهرماه 1328