هنر معمولي بودن 

معمولی بودن در زندگی، میتواند سخت ترین وضعیت ممکن باشد. مثلا:

شاگرد معمولی بودن. قیافه معمولی داشتن. دونده معمولی بودن، نقاش معمولی بودن، دانشجوی معمولی بودن، نویسنده معمولی بودن، معمولی ساز زدن و معمولی رقصیدن و معمولی جشن عروسی بر پاکردن، معمولی مهمانی دادن، فرزند معمولی داشتن و دوست  معمولی پیداکردن!

تك جمله

برندگان گوش مي دهند ، بازندگان ، فقط منتظر رسيدن نوبت خود براي سخن گفتن هستند!

14 قانون برای

اینکه خودتان باشید

11 قانون اصلی در ارتباطات انسانی

سوالات خداوند در روز قيامت !

برگرفته شده از كتاب: تو، تويي؟!(با كمي دستكاري)

1. خداوند در روز قيامت از ما نخواهد پرسيد كه در دنيا چه اتومبيلي سوار مي شدي، بلكه خواهد پرسيد چند نفر را كه وسيله نقليه نداشتند به مقصد رساندي ؟

2. خداوند از ما نخواهد پرسيد كه خانه ات چند متر بوده، بلكه خواهد پرسيد به چند نفر در خانه ات خوش آمد گفتي؟

تك جمله

تفاوت ميان غيرممكن و ممكن در اراده هر فرد نهفته است.

تامي لانسوردا

پايين وبالا

برگرفته شده از كتاب: مثل يك ناجي

تو مرا بردي تا اوج . من از بلندي مي ترسيدم و نمي خواستم همراهت بيايم . وقتي تنهايم گذاشتي و از من دور شدي، وحشت تمام وجودم را گرفت.

مي خواستم برگردم. اما ناگهان چشمم به پايين افتاد.

نُه روش متفاوت افراد موفق

چرا شما در رسیدن به برخی از اهدافتان بسیار موفق بوده‌ايد اما در برخی دیگر نه؟ اگر جواب این سوال را نمی‌دانید، ناامید نشوید، زیرا شما تنها فردی نیستید که در این زمینه دچار سردرگمي‌شده‌ايد.

تحقیقات ثابت می‌کنند که حتی افراد نخبه و باهوش نیز تحلیل درستی از علل موفقیت یا شکست‌هایشان ندارند. یک جواب احساسی برای علت موفقیت یا شکست به وجود استعدادهای ذاتی یا فقدان آن اشاره می‌کند که فقط تکه‌بسیار کوچکی از این پازل بزرگ است. تحقیقات گسترده در زمینه موفقیت بیانگر این حقیقت است که دلیل رسیدن افراد موفق به اهدافشان بستگی به چه کسی بودن آنها ندارد، بلکه ارتباط مستقیم با کارهایی که انجام داده‌اند، دارد.

مديريت آهسته ؛ فرصت نيست ، شتاب مكن

حدود 22 سال پيش (1986) در ايتاليا، در اعتراض به تجاوز فست فودها يا غذاهاي سريع به سبك زندگي سنتي نواحي مديترانه، جنبش غذاي آهسته به‌ وسيله يک رستوران‌دار به نام کارلو پتريني پايه‌گذاري شد (كوندو،2007) . جنبش غذاي آهسته در بيانيه‌اي در سال 1989 وضعيت را اين‌گونه بيان کرد: « ما برده سرعت شده‌ايم و خود را در برابر ويروس خطرناکي که زندگي سريع ناميده مي‌شود باخته‌ايم ، اين ويروس عادتهايمان را از بين برده ، حريم خصوصي خانه‌هاي‌مان را مختل کرده و ما را مجبور ساخته که از غذاهاي سريع استفاده کنيم » (پيترس،2007) .